Επιτελους πηρα την αποφαση να γραψω. Σημερα 29 Νεομβριου πηγαμε και σαραντησαμε! Εχει περασει πανω απο μηνας που ηρθε ο αγγελος μας στη ζωη. Ειναι απιστευτο πως περασν οι μερες. Τα συναισθηματα ειναι τοσα πολλα που δεν ξερω απο που να αρχισω. Πιστευα πως δε θαναι ετσι τωρα πια στο 3ο μωρο αλλα τελικα προς μεγαλη μου εκπληξη οχι μονο ειναι τα ιδια αλλα ειναι ακομα πιο εντονα. Ας τα γραψω ομως απο την αρχη. Θα προσπαθησω δηλ να διηγηθω οσο πιο γλυκα μπορω την ιστορια γεννας του μικρουλη Κωνσταντινου.....

20 Οκτ.2011. ειχα ραντεβου στις 8,30πμ στην κλινικη. Ξεκινησαμε με τον Πανο και τους γονεις μου. Ειχα τρελλη αγωνια. Φτασαμε και με πηραν να με ετοιμασουν. μου εβαλαν τον ορο και ξεντυθηκα φοροντας μετα την γνωστη μπλε ποδια. καναμε το γνωστο κλεισμα που ευτυχως ουτε καταλαβα και το ξυρισμα. αργοτερα ηρθε καποιος να με μεταφερει στο χειρουργειο.εκει ημουν πια πολυ ανετη και μεχρι να μαζευτουν γιατροι κτλ χαζευα οτι υπηρχε μεσα στο χωρο. μηχανηματα και διαφορα συμπραγκαλα.. Μετα ηρθε ο αναισθησιολογος και μου εκανε επισκληριδιο. ειναι λιγο παραξενη η αισθηση. ενα εντονο ''σπρωξιμο'' και πιεση στη σπονδυλικη στυλη. μετα με ξαπλωσαν στο χειρ.κρεβατι και περιμεναμε να μουδιασω. τοποθετησαν το τεντα να μη βλαπω και ηξερα οτι ξεκινησαν. δεν ενιωθα τιποτα. περιμενα μονο να ακουσω το μπεμπουλινι μου!
δεπερασαν πανω απο 10 λεπτα και ακουσα το κλαμα του!!! τα δακρυα φυσικα ξεκινησαν να τρεχουν. μου λεει μια μαια να τος ο γιος σου και βλεπω ενα πλασματακι μικρουλη και κλαψιαρικο που ηταν ακομα λερωμενο σαν να το ειχες πουδραρει! μου λεει ''ενα φιλακι απο τη μαμα''. το φιλησα! το πηραν να το καθαρισουν και νατο εξετασουν ενω συνεχιζαν εμενα να με ραψουν.
τελειωσε γρηγορα η διαδικασια και με μετεφεραν σε ενα δωματιο αναμονης που μετρανε συνεχεια την πιεση.
τελειωσαμε και απο κει και με ανεβασα στο δωματιο. μολις βγηκαμε απτ ανσασερ ειδα τον αντρουλη μου με ενα τεραστιο χαμογελο και τους γονεις μου δακρυσμενοι. με πηγαν στο δωματιο με εντυσαν και ετοιμη.η απολυτη ευτυχια! Η αισθηση οτι φτασαμε στο τελος και τα καταφεραμε! Ηταν ολα τελεια. Ειχα ακομα την ναρκωση απτη μεση και κατω και ετσι δε καταλαβα πολλα. ουτε πονο ουτε τιποτα. μονο ευτυχια που γνωρισα τον γιο μας!!! 

Εφτασε η μεγαλη μερααα!!!!

Να μαι παλι!!! αργησα αλλα ειναι τοσες οι ετοιμασιες που δεν εχεις και πολυ χρονο. Το ραντεβου στη γιατρο πηγε τελεια. ο μπεμπης εχει μεγαλωσει και ειναι καπου αναμεσα στα 3 με 3,5 κιλα! εεε καλα ειναι δε θελω πιο πολυ! η μητρα ειναι μια χαρα προς το παρον αρα περιμενουμε. βεβαια αλλαξαν τα δεδομενα γιατι δε μπορουμε να περιμενουμε οσο θελαμε γιατι μετα θα μεγαλωσει και αλλο ο μικρος και θα τεντωθει πολυ η κοιλια που δεν θελουμε.

μετα μια βδομαδα ξαναπηγα στη γιατρο. ολα ειναι τελεια! κλεισαμε και ραντεβου επιτελους για τη γεννα. ειπαμε να περιμενουμε αλλα καιγω εχω αρχισει και ζοριζομαι αλλα και βαριεμαι. ειναι κουραστικος ο τελευταιος μηνας. το μωρο ειναι πλεον βαρη η κοιλια τσιτα και οι δυναμεις γενικα του σωματος λιγοστευουν με αποτελεσμα να μη μπορεις να κανεις και πολλα με ανεση. Ειδικα οταν σε περιμενουν και αλλα παιδακι πισω ειναι ακομα πιο δυσκολα. αρα? φτανει! Ειμαστε καλα εως εδω. Πηρα τη δοση μου για τριτη φορα.
Η αρχικη ιδεα ηταν για 19 του μηνα αλλα τελικα αποφασιστηκε για 20 Οκτωβρη! μια μερα παραπανω δεν ειναι τιποτα αλλα ταυτοχρονα ειναικαλητερα για το μωρο. Σημερα λοιπον μετα πο ολες τις ετοιμασιες που εκανα ειμαι εδω πανετοιμη για το μεγαλο γεγονος. τη μεγαλη συναντηση με τον υιο! εχω τρελλη αγωνια πως θαναι! αν θα ειναι ομορφος αν θα ειναι μικρουλης η οχι. να δω τα ματακια του να πιασω τα χερακια του και να φιλησω τα πατουσακια που με εχουν τρελλανει στις κλοτσιες!!! στο σπιτι κυριαρχει μια απολυτη ευτυχια. τοσο για τον μπαμπα αλλα τοσο και για τα μικρα. Ολοι ανηπομονουν και μετρανε μερες και ωρες πλεον! αυριο λοιπον 8,30 εχω ραντεβου στηνκλινικη και 10,30 ειναι το ραντεβου με το χειρουργειο. αρα κατα τις 11 παρα κατι θα  εχω ακουσει το πρωτο κλαμα του!!!
εχω κανει εντομεταξυ ηδη το μπανακι μου. εβαλα τις κρεμουλες μου και μενει μονο να ισιωσω το μαλλι ναμε δει οσο γινετε πιο ομορφη ο γιος!χαχα εχω ετοιμασει τα παντα στο σπιτι με απολυτο προγραματισμο. εχω βγαλει ρουχα γιατα μικρα τα οποια παρεδωσα στη μαμα μου κατω να μην ψαχνει. εχω ετοιμασει επισης τα ρουχα οταν θα ρθουν να με δουν στην κλινικη. εχω αφησει και σημειωμα με δουλιες που πρεπεινα κανει ο αντρας μου στο σπιτι πριν ερθω. ακομα και με τι απορυπαντικα θα τις κανει σημειωσα! εχω τρελλα... τι ναπει κανεις... τελος ετομασα και τα χαρτια για τον μπεμπη μας.εχω φορτωσει μπαταριες απο καμερα και φωτογραφικη. αυτα! ολα ειναι υπο ελεγχο λοιπον! τα υπολοιπα θα τα γραψω οταν γυρισω πια.αν μπορεσω και παρω τα ματια μου δηλαδη απτον μικρουλη μου!
τωρα μενει μονο να παρω αγκαλια το ρολοι και να μετραω αντιστροφα!!!σας φιλω ολους!!!!

8oς ΜΗΝΑΣ

Φτασαμε πια στο τελικο σταδιο!!! Απο δω και μετα μετραμε αντιστροφα!Αυτος ο μηνας ειναι ο μηνας προετοιμασιας σωματικα, ψυχολογικα αλλα και πρακτικα.

Τα αισθηματα μου ειναι τοσα πολλα που θα γραφω ως αυριο. Η αισθηση ενος καινουργιου ατομου στην οικογενεια!!Η αισθηση ενος μωρου στην οικογενεια! Η αισθηση επισης που βλεπω στα μικρα και η σιγκινητικη αντιδραση τους για το αδερφακι που ερχετε!

Προσπαθω να ζω εντονα την καθε μερα εγκυμοσυνης μου! Την ζω λες και ειναι η πρωτη! με πολυ ενθουσιασμο και λαχταρα! Απο τη μια θελω να μην τελειωσει γιατι μεσα μου λεω πως θαναι η τελευταια μου εγκυμοσυνη, (ελπιζω) και απο την αλλη θελω να τελειωσει γιατι ανηπομονω να βγει το σπορακι μας να το παρω αγκαλιτσα!Παντως αυτον τον μηνα ταλαιπωρηθυηκα η αληθεια παρα πολυ. Εχει τρομερη ζεστη χειροτερη απτο καλοκαιρι. υποχρεωσεις πολλες. δουλειες πολλες με το σπιτι. τα μικρα αρχισαν σχολειο και ειμαι πανω κατω. οποτε...
το καλο ειναι οτι αρχισαν συσπασουλες! καθε μερα σιγουρα 1-2. Μπορει και παραπανω αν ειμαι κουρασμενη. Καλο το λεω γιατι θελω να βγει μονο του αλλιως θελει λιγο προσοχη..
Εκανα προχθες και το καρδιοτογραφημα και την εξεταση doppler! ολα κυλανε τελεια! ο μικρος μεγαλωσε! εχει φτασει σε 20 μερες τα 2 κιλα!!!Κανα κιλακι ακομα υποθετω στον 9ο μια χαρα θαναι.
μη μας βγει και κανενα μεγαλο μωρο! Νορμαλ!